Jak rozpoznać prawdziwy miód?

Nikogo chyba nie zaskoczy fakt, że miód sztuczny z naturalnym nie ma nic wspólnego. Miód stworzony przez pszczoły ma świetne właściwości zdrowotne, dużo soli mineralnych i witamin oraz wykazuje pozytywny wpływ na organizm. Sztuczny nie robi niestety nic dobrego – wprost przeciwnie… Dzisiejszy wpis będzie o tym, czym różni się prawdziwy miód od sztucznego i jak wybrać najlepszy.

Miód sztuczny a naturalny – różnice

Na całe szczęście, na etykietach sztucznych miodów musi być wyraźnie zaznaczona informacja, że miód jest sztuczny – już w samej nazwie. Z resztą, lista składników nie pozostawia złudzeń. W skład przykładowego miodu sztucznego wchodzą: cukier inwertowany, syrop skrobiowy, kwas cytrynowy, regulator kwasowości, aromat miodowy. Więc może i wygląda jak normalny miód, ale tak naprawdę jest to mieszanina cukru z dodatkami.

No dobrze, prawdziwy miód też ma cukry – ale dostarcza także wiele innych, prozdrowotnych składników! Pewnie kojarzycie, że miód jest produktem polecanym na poprawę odporności. W tym wpisie (klik) możecie sprawdzić, dlaczego tak jest i przy okazji poznać jeszcze więcej produktów na odporność!

Ale wróćmy do tematu z ważnym pytaniem: dlaczego miód sztuczny wciąż jest na sklepowych półkach? Trudno powiedzieć. Na pewno jest to tańszy odpowiednik i osoby, które pieką np. dużo ciast, mogą go używać w zastępstwie droższego oryginału. Dużo łatwiej jest go też zastosować – nie krystalizuje, ma lejącą konsystencję, być może łatwiej miesza się z innymi składnikami – ale to tylko moje przypuszczenia…

O tyle dobrze, że ciężko jest się pomylić w czasie zakupów – i najczęściej kupowanie miodu sztucznego to świadomy wybór konsumenta, dyktowany niższymi kosztami. 1 kg miodu sztucznego to ok. 15 zł, prawdziwy miód dobrej jakości zwykle kosztuje min. 35 zł za kilogramowy słoik.

Na co zwracać uwagę przy zakupie miodu?

O ile sztuczny miód to zwykle świadomy wybór, o tyle „mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej i spoza UE” może nieźle namieszać w głowach. Po co umieszcza się ten napis? Pamiętam, jak dawno temu znalazłam miód z napisem „produkt polski” na jednej stronie etykiety – po obróceniu na drugą zauważyłam napis: „mieszanka miodów pochodzących z państw członkowskich Unii Europejskiej i spoza UE”.

Okazuje się, że taki miód może być tylko rozlewany do mniejszych słoików w Polsce, ale tak naprawdę jest mieszanką miodu (prawdopodobnie – bo i tu nie mam pewności) polskiego z… chińskim. Chiny są bowiem największym eksporterem miodu do państw Unii Europejskiej, która nie może zaspokoić popytu na miód tylko z własnej produkcji – musi więc go importować. No, a że z Chin tanio… Problem w tym, że w tym kraju wykryto mnóstwo afer dotyczących standardów tworzenia miodu, chorób pszczół i szkodliwych chemikaliów, jakie są w miodach obecne.

Ludzie w Europie bali się kupować miodu z wytłuszczonym „made in China”, stąd wymyślono lepiej brzmiącą (aczkolwiek tajemniczą) formułkę o mieszance. Dodatkowo, aby uciąć koszty, w Europie miody chińskie rozlewa się w wysokich temperaturach, przez co tracą swoje składniki zdrowotne. Od kiedy to przeczytałam, wystrzegam się takich miodów – uważnie sprawdzam je przed zakupem. Oczywiście, takie mieszanki (zgodnie z prawem) są cały czas miodami (powstają zgodnie z przepisami – produkowane są przez pszczoły, o ile nie fałszuje się ich sacharozą) – ale to właśnie może być zgubne. Jedna zasada: czytajcie etykiety!

Jak rozpoznać dobry miód?

• Po pierwsze: konsystencja. Naturalne jest, że miody krystalizują. Zwykle proces ten zachodzi po kilku tygodniach od odwirowania. Zazwyczaj nie wiemy, kiedy miód trafił do sklepu i czy np. to, że jeszcze nie skrystalizował, nie wynika przypadkiem z jego „świeżości”. Ale jeśli widzimy kryształy jest to dla nas sygnał, że miód może być prawdziwy.
• Po drugie: zmętnienie. Prawdziwy miód zawiera pyłek kwiatowy albo drobne cząsteczki wosku, które je powodują. Świadczy to o jego naturalnym pochodzeniu. Tak naprawdę tylko sztuczny miód jest krystalicznie czysty.
• Po trzecie: rozpuszczalność w wodzie. Miód, który zawiera cukry proste (glukozę i fruktozę) po włożeniu na łyżeczce (bez mieszania) po kilkudziesięciu minutach stworzy w nim zawiesinę na dnie. Zapach i smak sprawdzimy już w domu – miód powinien pachnieć nektarem konkretnej rośliny (rzepakowy ma zapach bliski aromatowi kwiatu rzepaku, akacjowy – aromatowi kwiatu akacji). Sztuczny miód pachnie po prostu… sztucznie. I smakuje podobnie 😉

Można wykonać też domowe, proste testy – jeśli gdzieś na dnie szafki znajdziecie słoik z miodem bez etykiety, a smak nie pomoże w rozpoznaniu prawdziwego od sztucznego miodu – możecie zrobić takie testy:

• test na wodę – wspomniałam wcześniej o metodzie z łyżeczką – tym razem do szklanki z chłodną wodą leje się miód ze słoiczka – prawdziwy miód osiada na dnie szklanki, leje się ciągłym strumieniem, widoczny będzie dokładnie na dnie. Sztuczny miód w wodzie zacznie się rozpuszczać, strumień będzie „rozerwany”, niejednolity.
• test z ołówkiem – potrzebujemy ołówka kopiowego lub miękkiego ołówka, np. B6. Nakładamy na dłoń kroplę miodu, dotykamy ją czubkiem ołówka. Prawdziwy miód nie zmieni swojej barwy, sztuczny – zabarwi się na ciemny kolor.
• test na łyżeczkę – nabieramy miód na łyżeczkę, powoli lejemy go na talerzyk. Prawdziwy będzie lać się cieniutkim strumieniem, na talerzyku stworzy stożek. Sztuczny – będzie kapał i przerywał strumień i nie utworzy stożka.