czytamyedtykiety.pl żywność
Aplikacja Czytamy Etykiety

Dezodoranty oraz antyperspiranty

Dodano: 7 Sierpnia 2017 Przez: Beata
kategoria: Porównania Produktów - kosmetyki

Kosmetyki do walki z potem są jednym z najczęściej kupowanych preparatów zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn. W tym celu wykorzystywane są dwa rodzaje produktów: dezodoranty oraz antyperspiranty. Dezodoranty a antyperspiranty różnią się od siebie zastosowaniem, ponieważ antyperspiranty mają za zadanie ograniczać wydzielanie potu, zaś dezodoranty niwelują jego nieprzyjemny zapach.  


Co w trawie piszczy, czyli dobre składniki oraz te, na które powinno zwrócić się szczególną uwagę

Różnica w działaniu dezodorantów oraz antyperspirantów powoduje, że oba rodzaje produktów posiadają nieco odmienne składy – różnią się one zwłaszcza substancjami czynnymi, wywołującymi dany efekt. Mimo to, oba rodzaje preparatów zawierają substancje aktywne o działaniu nawilżającym, a także ekstrakty roślinne i oleje roślinne. Dodatkowo można w nich znaleźć substancje działające przeciwzapalnie oraz przeciwobrzękowo. Przykładem takiej substancji jest mleczan wapnia. Interesującym składnikiem, bardzo często dodawanym do tego typu kosmetyków, jest glukonian cynku (kwas glukonowy), który hamuje rozwój drobnoustrojów oraz działa antybakteryjnie.

W dezodorantach za proces ograniczania nieprzyjemnego zapachu potu odpowiedzialne są substancje aktywne lub ich mieszaniny, oddziałujące na mechanizmy powstawania nieprzyjemnego zapachu, wywołane aktywnością mikroorganizmów. Z uwagi na mechanizm ich działania związki te można podzielić na substancje bakteriobójcze, które bezpośrednio hamują rozwój mikroorganizmów, substancje hamujące powstawanie substancji o przykrym zapachu (takie jak antyoksydanty) oraz  składniki zapachowe oraz modyfikatory percepcji zapachu, które neutralizują nieprzyjemny zapach.

Jednym z popularnych składników bakteriostatycznych, czyli hamujących rozwój mikroorganizmów, jest triclosan, który w wyższych stężeniach wykazuje działanie bakteriobójcze, przeciwgrzybiczne oraz przeciwwirusowe. Jego mechanizm aktywności bakteriostatycznej związany jest z hamowaniem syntezy kwasów tłuszczowych. Triclosan może drażnić skórę oraz kumulować się w tkance tłuszczowej. Wykazano, że związek ten jest łatwo biodegradowalny, ale jego produkty rozpadu pod wpływem promieniowania słonecznego stają się związkami o potwierdzonej wysokiej toksyczności. Związkami tymi są 2,8-dichlorodibenzo-p-dioksyna jak również 2,4-dichlorofenol. Warto zauważyć, że Triclosan w ciąży ani w okresie karmienia piersią nie powinien być stosowany, ponieważ substancja ta przenika do płodu, a także może przenikać do mleka karmiących matek. Może to skutkować powikłaniami w rozwoju płciowym oraz negatywnie wpłynąć na przyrost masy ciała dziecka.  

W tym samym celu równie często stosowany jest alkohol etylowy, który wykazuje wysoką aktywność przeciwdrobnoustrojową. Aby zadziałał bakteriobójczo wymaga obecności wody, dlatego wykorzystywane są wodne roztwory etanolu. Działanie przeciwdrobnoustrojowe wykazują również długołańcuchowe glikole, wobec czego również są wykorzystywane do produkcji dezodorantów. Głównymi przedstawicielami tej klasy związków są glikole: pentylowy oraz kaprylowy.

W antyperspirantach substancje aktywne są odpowiedzialne za hamowanie (niecałkowite) wydzielania potu. Do tej klasy substancji można zaliczyć garbniki – substancje pochodzenia roślinnego, stosowane głównie w formie ekstraktów roślinnych. Obecnie nie są wykorzystywane jako składniki antyperspiracyjne, ponieważ ich skuteczność jest bardzo niska.

Najpopularniejszymi związkami wykorzystywanymi w antyperspirantach są związki glinu, przede wszystkim hydroksychlorek glinu, a także kompleksy glinowo-cyrkonowe. Przyjmuje się, że występują dwa mechanizmy działania tych kosmetyków. Pierwszy z nich polega na etapowej neutralizacji kwaśnych soli aluminium podczas ich dyfuzji w głąb przewodu wyprowadzającego gruczołu potowego, co powoduje powstawanie wodorotlenku glinu. Powoduje to ograniczenie wydzielania się potu na powierzchnię skóry. Jest to efekt przejściowy i zostaje usunięty wraz ze złuszczającą się warstwą rogową naskórka, a częściowo również po bardzo silnym spoceniu się lub podczas mycia. Kolejny mechanizm zakłada denaturację keratyny warstwy rogowej, przede wszystkim w bezpośrednim otoczeniu ujścia gruczołu potowego, jednak proces ten występuje również w niższych warstwach naskórka.

Należy wspomnieć, że związki aluminium w antyperspirantach wzbudzają wiele kontrowersji. Przypisuje się im m.in. powodowanie raka piersi czy zaburzanie procesu termoregulacji. Są to mity zapoczątkowane w latach 90. przez anonimowego autora.

Związki aluminium nie powodują raka piersi, ponieważ przenikalność glinu przez skórę jest znikoma i jak dotąd nie została ona udowodniona. Mechaniczne uszkodzenia bariery naskórkowej – np. poprzez golenie pach – mogą jednak powodować zwiększenie przenikalności związków przez skórę, dlatego nie zaleca się po wykonanej depilacji stosować antyperspirantów. Uczucie szczypania i pieczenia wynika z niskiego pH preparatów zawierających związki aluminium, a nie z działania samej substancji czynnej. Ponadto przepływ płynów ustrojowych zachodzi od piersi w kierunku dołu pachowego, a dopiero później w kierunku pozostałych organów i tkanek. Mechanizm ten pokazuje, że przenikanie substancji z dołu pachowego do tkanki piersi nie jest prawdopodobne, dlatego nie ma możliwości kumulowania się substancji, które mogłyby wnikać przez skórę pod pachą. Mechanizm ten został przedstawiony przez Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (Scientific Committee on Consumer Safety – SCCS).

Znikomy jest natomiast wpływ substancji antyperspiracyjnych na termoregulację, ponieważ kosmetyk ten aplikowany jest w okolice pach, gdzie występuje jedynie 1% gruczołów ekrynowych – odpowiedzialnych za funkcję termoregulującą. Stosowanie zatem antyperspirantów wyklucza zaburzenia procesu termoregulacji.

O ile nie neguje się negatywnego oddziaływania glinu na organizm ludzki (zwłaszcza w sytuacji nadmiernego jego nagromadzenia), należy zwrócić uwagę, że o wiele lepiej niż przez skórę wchłania się on przez układ oddechowy. Glin kumulować się może także poprzez jego spożywanie, jednak nawet wówczas ponad 95 % tego pierwiastka zostaje usunięte z organizmu wraz z moczem, o ile proces ten zostanie zaburzony pewnymi schorzeniami (np. w przypadku niewydolności nerek).

Co zamiast drogeryjnych dezodorantów oraz antyperspirantów?

Alternatywą dla dostępnych na rynku antyperspirantów oraz dezodorantów jest stworzenie własnego produktu poprzez połączenie oleju kokosowego, sody oczyszczonej, mąki ziemniaczanej oraz cytrynowego olejku eterycznego w następujących proporcjach:

  • 4 łyżki sody oczyszczonej
  • 1 łyżka mąki ziemniaczanej
  • 4 łyżki oleju kokosowego
  • 15-20 kropli olejku eterycznego (np. olejek cytrynowy)

Warto również wypróbować tzw. oliwkę magnezową – roztwór wody destylowanej i chlorku magnezu w stosunku 1:1, 2:1 lub 3:1. Zaletą tej alternatywy jest dodatkowa suplementacja magnezu niezbędnego w naszym organizmie.

O Autorze

Mam na imię Beata. Pochodzę z Ostrowa Wielkopolskiego, ale obecnie mieszkam w Poznaniu. Studiuję Chemię ze specjalnością Chemia kosmetyczna na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Moje zainteresowania to muzyka, sport, literatura oraz kosmetyki naturalne. Moją pasją jest odkrywanie nowych kosmetyków, receptur, jak również tworzenie samodzielne tych produktów. W moich tekstach znajdziecie mnie pod pseudonimem bexulka.

KOMENTARZE
X

Wyszukaj swój produkt: